Want sgapen is fijn!
Leve de impulsieve momenten!
Eerst in een gekke bui beslist om te gaan boarden in Innsbruck (fotos enzo later). En nu zoëven naar een concertje geweest van een Australische band: ESKIMO JOE. Dat alles in de Chelsea.
Fijne rockband, tikje DEUS-gevoel, tikkeltje punk. En het fijnste vanal: Ik heb hun plectrum!!!
Ik wou eerst hun handtekeningen, maar gezien ik geen papier had, gaf de gitarist me een getekend plectrum. Coolness!!
Deze avond een bijeenkomst (met film) van de IFSA bijgewoond. Dat is de IAAS vereniging (studenten vereniging) maar dan puur voor forestry. Heel intressant allemaal, die mannen hebben connecties met IUFRO!!!
De film ging over Helicopter Logging. Een speciale bosbouw techniek die in moeilijk te bereiken bossen gebruikt wordt, berggebieden dus.
Omzagen met kettingzaag, ophalen met helikopter.
Voordelen: geen bodemschade door uitsleepsporen van zware machines, verminderd risico op erosie, minder verstoring (hoewel…)
Nadelen: DUUR! en ook veel gevaarlijker dan gewone bosbouw. (weet dat werken in bos bij de top 3 gevaarlijke beroepen staat opgelijst)
Zonet mijn eerste examen hier afgelegd. Ik heb enkele kleinere vakjes, zoals Fire ecology 1,5 ECTS punten, en die worden afgerond in 4 lessen en een direct daaropvolgend examen. 20 vragen in 1 uur en dat was dat.
Ik denk dat het wel in de sjakosj is.
Deze zondag ben ik eindelijk in het Wienerwald geraakt. Gezien Wienerwald groot is, moet ik me hier verder specifieren. We gingen naar Lainzer Tiergarten. Geen zoo, een Tiergarten. Een oud wildpark van de laatste keizer (de Franz-Josef en Sisi) waarin het wild zich kon opbouwen naar jaagbare (en nu zichtbare) populaties.
We gingen met Frankrijk, Polen, Hongarije en Griekenland op pad!
Er stond een stevige wind en de lente is hier maar traag op gang aant komen. Dus echte macros naast onderstaande Gele kornoelje (Cornus mas) maakte ik niet (jawel nog een of ander korstmos…
En we kwamen WILD BOAR, everzwijn, tegen!!! 2 mamas en hun 15 gestreepte biggetjes. überschattig!
Alleen na de verrassing dat die beesten precies ni bang waren van ons, hoewel ze wild rondliepen, kwamen we tot de constatatie dat die beesten ons vragend aankeken. Jawel ETEN?! Die everzwijntjes worden gevoederd door de weense wandelaars (bijna geen toerisme in Wienerwald).
Na even rondvragen bij mijn weense kennissen bleek dat het heel normaal is voor een doorsnee weens gezin om klokhuizen enzo op te sparen voor in t weekend te gaan voeren aan de everzwijnen. Of die ouders hier niet bang zijn dat zo n gulzig zwijn wel eens een kindje lust? Geen idee…
Wat verder op onze wandeling zagen we ook nog een mannelijk everzwijn op zijn eentje met neus in de grond op eikeljacht.
De kleintjes waren bijzonder schattig, allemaal neus in het zand, op zoek nr boef, maar hier en daar ook gekke capriolen die bij lipizzaners stijlvol zouden zijn. Maar bij varkens, niet dus…
Hier nog wat fotos: LINK LINK LINK
http://picasaweb.google.com/stephysgaap/ZooooWien#
Hier vind je fotos van zondag en dinsdag. In plaats van naar Wienerwald gingen we om een Wienerschnitzel op zondag.
En verder gaat Stephanie nu gekleed als Heidi in Tirol.
Deze zaterdag ben ik voor de eerste keer uit de stad kunnen vluchten. Vroeger ging niet wegens het rottige weer en culturele alternatieven. We zijn met een bendeke naar het noorden van Wenen gegaan, een half u op de bus en je zit in een minidorpje.
Leopoldsberg is een heuvel van 425m, een uitloper van het befaamde Wienerwald. Van daaruit hadden we een mooie view over de stad met aangrenzende wijngaarden. En de bossen aan de andere kant.
Eindelijk nog eens een natuurfoto: Klein hoefblad – Tussilago farfara – Huflattich
Het eerste bloeiende plantje da k hier vond. De lente komt hier gelijk maar laat…
Meer fotos van deze uitstap: http://picasaweb.google.com/stephysgaap/Leopoldsberg#
Ewa, hanging…
Super-Christine to the rescue!
Jawel, we zitten officieel 3 weken in Wien. Er is alweer een hele hoop gebeurd maar natuurlijk heb ik hier tot nu toe enkel hoogtepuntjes vernoemd.
Zo is ERASMUS een heleboel registratie. Eerst bij het school (BOKU), dan bij de ESN (erasmusorganisatie), een openbaar vervoer semester ticket vangen, dan bij de stad Wenen, en binnekort moet ik me ook nog registreren voor mijn verblijf in Oostenrijk (het is langer dan 3 maand, vandaar).
Voor zowat alles hier heb je een studentenkaart nodig. En de BOKU heeft helaas het systeem: eerst registreren en betalen en dan een week later wordt het opgestuurd. Vrij lastig als je die kaart dringend nodig hebt. Maar goed, daar zijn we voorbij.
Nu ik de kaart heb verloopt alles vlotjes. Ze hebben hier een heel goed ‘Minerva’ achtig (Ugent) platform genaamd BLIS. Hierop kan ik zelfs een agenda maken met de vakken op die ik zal volgen, je kan er cursussen downloaden… Goe gerief!
Hierbij een foto van mijn megasjiek kot dat ik deel met de veel te coole Conny:
Dit is dus een stukje van mijn kamer, maar we hebben voor ons 2 ook nog een keuken, living, badkamer, wasmachine, afwasmachine… Luxe dus!
Dankzij Emilia (Polen) heb ik eindelijk eens wat fotos waar ik zelf ook opsta… Bewonder… (hehe)
Vorig weekend zijn de mama en papa op bezoek gekomen. We doken de cultuur in!
De Stephansdom in het midden van de stad is een hooggotische kerk (ge moet er voor zijn). Dit beeld vond ik wel fijn, er was net een mis aan de gang met veel wierrook.
Het Hundertwasserhaus is een vrij scheef gebouw door meneer Hundertwasser bedacht. Heel sjiek als je weet dat er zoveel mogelijk kromme lijnen in verwerkt zijn. Het gaf een Gaudi gevoel om daar rond te lopen.
Het Leopoldsmuseum (Klimt, Schiele…) was ook niet veilig en verder bezochten we nog een opera (Die Zauberflöte van Mozart) en de Spaanse Hofrijschool met de Lipizzaners. Het was geweldig om nog eens wat paarden te zien. Na een tijdje mis je dat echt!
Verder gingen we ook naar het sisimuseum waar we het servies van Keizerin Sisi konden zien. Juij.
Hier onder enkele fotos, en nu vlug weg want ik ga Lainzer Tiergarten bezoeken (een soort wild park aan de rand van Wenen) met pijnlijke spiertjes na mijn les Capoeira.
Katharina (Oostenrijk, buddy van Simon en Allyson) was dinsdag jarig en dat werd gevierd in een gezellige bierkroeg.
The meals were heavy… The beers too… (ze zijn niet ammel van mij, kwestie van een stoere foto te hebben)
De Jarige Katharina en een Oostenrijks vriendje dat ik echt niet verstond. Man die kerel kon enkel plat oostenrijks. En het was zo n beetje als west-vlaams, Conny (ook oostenrijks) verstond hem ook niet.
Simon, van wie Katharina buddy is, was ook aanwezig. Hij is de andere belg bio-ir (cel en gen) die op erasmus is in Wenen. Kkende hem niet vooraf, maar nu wel 
. Naast Simon zit Steph.
vlnr: Ewa (Poland), Eva (Norway), Christine (USA), Allyson (USA), Ewa (Poland, forestry), Emilia (Poland)
Volgens het extreem variabele weerbericht zou het zondag zonnig zijn. Dikke zever maar kom, we zijn dan toch maar naar het zomerverblijf van de keizerlijke familie gegaan, Schönbrunn. Gekend door zijn geweldig schone tuinen, oudste zoo van europa en natuurlijk het paleis. Vorig jaar bezocht ik reeds de tuinen in volle bloei en de dierentuin (link).
Deze keer zijn we in het paleis gegaan. Maar daar mocht ge uiteraard ni fotograferen… illegaliteit dan maar!
In het paleis waren bijna alle kamers/zalen bevloerd met een reuzemooi zeldzaam parket. Er was zelfs een kamer waar rozenhout (ultrazeldzaam) gebruikt was voor vloer en muren. Deze kamer noemde dan ook milionenzimmer. Onderstaande is een vergaderzaaltje voor geheime meetings.
De houtfreak in me werd gek toen ze dit zag. Houten blokjes gebruikt als stenen tegels op de vloer! Geweldig!
3 Erasmusmeiden op een rijtje. 2 keer USA (Christine & Allyson) en 1 keer Noorwegen (Eva)
Toen gingen we toch eens de tuinen in die in winterstemming waren. Dit park is vrij te bezoeken en veel Wieners komen hier hun toertje lopen.
In het park kan je een chocomelk gaan drinken met Sachertorte in het ‘tuinhuisje’ op de heuvel. Eerst een beklimming.
De ober vond het niet zo fijn dat we met rostjes betaalden… 
Ik zal nog eens moeten vragen aan de andere fotografen voor hun fotos, want daar sta ik van tijd tot tijd ook wel eens op…
Het leuke aan ERASMUS is dat je nieuwe levenstijlen, gewoontes, gerechten… leert kennen.
Gister nodigde ik Allyson uit om hier eens een Amerikaanse keuken te showen in mijn kot. Verder nodigde ik ook nog 2 poolse uit (Ewa en Emilia).
Twas een fijne avond die afgesloten werd door mijn chocoladecake en een kotfeestje aan de andere kant van t stad.
|
