Ik heb niet stilgezeten de laatste maand. Integendeel, meer fotos te verwerken dan dat ik er tijd voor heb.
Hier heb ik een fijn insectje vanop een excursie voor het vak Heimische Lebensräume naar de Hundsheimer Berge. Een geweldig gebied ten zuidoosten van Wenen. Het zijn enkele stompe heuvels in het vlakke (door de Donau uitgesleten) landschap van Niederösterreich. 1/3 van alle soorten (alles) in Oostenrijk kan je in dit gebied vinden!! Als dat niet vet is. En jaja, het was übervet. Ik zag (en hoorde) de vetste soorten. Hier al 2 kiekjes. Later volgt een deftig verslag, mét soortenlijst.

Tijdens de middagpauze in een veldje nam ik de 180mm macrolens en zag ik… het vreemdste insect dat ik ooit gezien had. De wolzwever! Met zijn lange tong kan hij aan de nectar van de anjers. Ik durf niet met zekerheid zeggen of het de grote wolzwever is of niet.

De eerste foto is meer een sfeerbeeld. Het geeft weer hoe snel dit beestje wel beweegt. Moeilijk te vatten.
Maar na een tijdje achtervolgen kon ik toch enkele scherpe beelden schieten. De kolibriebeweging van deze vlieg (ja een vlieg, geen bij of iets anders dat steekt) komt tot stand door 300 keer per minuut met zijn vleugels te slaan (wikipedia 😉 ). Met zijn lange snuit en kleur zou je hem verwarren met een gevaarlijk steekbeest, maar het is een mooie mimicry dat de wolzwever toepast, zijn vijanden misleiden door zichzelf te vermommen als gevaarlijk.

Wolzwever

Wolzwever

Verder schoot ik ook nog een adonisblauwtje.

Adonisblauwtje

Gisteren was de laatste les Bienenkunde ofte Bijenkunde aan de BOKU. Zeer fijn vak over de imkerei, problemen in verband met honingbijen enz…

En tijdens die laatste les mochten we honing proeven. Wist je dat er massaal veel honingsoorten bestonden? Waldhonig, Blütenhonig, Lindehonig, Wilde kastanjehonig (jummm), Honigcreme, Acaciahonig, Lavendelhonig … En mijn favoriete: Weisstannehonig: honing  van zilverspar (Abies alba). Hoe dat kan? Wel, de bijen verzamelen de honingdauw (in plaats van nectar uit bloemen) geproduceerd door bladluizen, schildluizen en cidaden op takken van de zilverspar. Honingdauw is het secreet van deze laatste insecten dat boordevol suikers zit.
De bijen maken er een donker type honing van: De waldhoning! überlekker!

Hoe honing proeven en beoordelen?

Stap 1: De geur
Of zoals mijn prof zei: Stick mal dein Rustel in die Honig und Schnuffel!

Stap 1: geur

Stap 2: Kijk
Beoordeel de kleur, klaarheid, helderheid. (dank aan Maria (Oostenrijks) voor demo)

Stap 2: kijk

Stap 3: Proef
De leukste stap, enjoy!

stap 3: proef

Conclusie:

Honingbijen zijn geweldige beestjes. Wist je dat 1 bijenvolk per jaar gemakkelijk 50kg honing kan produceren?

Donderdagavond, 4 juni, was er een optreden van het philharmonisch orkest in het Schönbrunn domein.

Veel Mozart en Strauss, en ja, er werd gewalst.

Fotos hier: LINK

En ook hier: Het Zomerpaleis in Schönbrunn by night.

Sommerschloss Schönbrunn

Vuurwerk op de bloemenwals

orkest en vuurwerk

Antwoord voor Giesels: Ja ik draag hier nog steeds vlechtjes.

Ik leef trouwens nog, ook al heb ik al een eeuw niet meer gepost. Maar het is ongelooflijk druk: Belgische avond, excursies, examens, feestjes, bezoekjes, fietstochten… Vré wijs! 🙂

2 vlechtjes in Wenen

Zaterdag heb ik een mooie excursie gemaakt naar Natuurpark Föhrenberge bij Perchtoldsdorf, net uit Wenen centrum, net in de provincie Niederösterreich. Een natuurpark bereikbaar met tram. Daar kunnen ze bij ons nog iets van leren…

Natuurpark Föhrenberge, 6600ha, ligt in het biosfeerpark Wienerwald (alles te samen 100 000ha). Gezien het Wienerwald zo groot is, is er uiteraard veel variatie in bodemeigenschappen, dit natuurpark is in de kalkrijke regio gelegen. Vette soorten gegarandeerd…
Het bos bestaat vooral uit zwarte dennen die op open plekken de vliegden-vorm krijgen: de Schirmföhre of Paraplui-Bäume. Van hier komt de naam van het natuurgebied.
Verder bevat het gebied ook droge graslandjes en een heide gedeelte: de Perchtoldsdorfer Heide. Dit is waar ik me zaterdagochtend uitleefde met mijn camera.

Eerste observatie: Schapen beheer! Jawel, en daar ben ik al direct weer fan van natuurlijk. Schapen en heide gaan al sinds de middeleeuwen samen. Het ras dat ze hier gebruiken is Krainer Steinschaf, bekend voor zijn sterke bouw, lange levensduur, en wetterhartheit (kan tegen een stootje dus). Even een Sgapen impressie:

Het kwam als een verrassing, blijkbaar is dit gebied de woonplaats van de Europäischer Ziesel (ook wel Siesel int vlaams, Spermophilus citellus). Een kleine grondeekhoorn die plaatselijk algemeen voorkomt in de oosteuropa. Voor Oostenrijk was dit één van de weinige gebiedjes met Siesel. Volgens IUCN heeft dit diertje de status: Vulnerable onder de groep van de bedreigde diersoorten.
Het beestje is staartloos een goeie 20cm lang, heeft kleine oren, donkere ogen met bleke ring errond en een bleke buik.
Ze wonen in holen met 2 ingangen waarin ze hun nest bouwen.

FöhrenbergeOp dit afgespannen grasland/heidestuk leven talrijke siesel. Ze hebben ook holen buiten de draad die gespannen is om de honden buiten te houden.

siesel knabbeltDe siesel leeft van bloemen, gras, zaden… Bezoekers wordt gevraagd om ze niet te voederen maar ondanks dat verbod zijn deze beestjes tegewoordig redelijk getraind op mensen: ze komen naar u als ge even stilzit en gekke geluidjes maakt, om daarna piepend weer weg te crossen.

20090502ss_0336

20090502ss_0342

Een pose die ze regelmatig aannemen om naar soortengenoten te zoeken.

20090502ss_0347

Deze had een mondvol met gras om zijn ondergronds nest mee te bouwen.

Het Nationaal park Neusiedlersee, 32000ha,  is een unieke locatie in het oosten van Oostenrijk, vlak naast de Hongaarse grens (het loopt verder in Hongarije). Het ligt op de grens tussen de oostelijke Alpen en de westelijke Hongaarse vlakte. Met een groot meer (13000 jaar geleden gevormd) als voornaamste trekpleister van een heleboel vogels (Grauwe gans, kieviet, kluut, tureluur, bergeend, veldleeuwerik, rietzanger, Bruine kiekendief…), wetlands (beheerd en onbeheerd), grasland, moerasland, droog grasland, zandsteppes en zoutvelden biedt dit relatief klein gebied een schat aan biodiversiteit!

NP landschap

Kieviet

Kievieten in overvloed

Veldleeuwerik-Skylark

Jawel, zelfs Veldleeuweriken in overvloed. Vogels hoog boven de velden in de ban van hun lied.

300 vogelsoorten vinden hier hun nestplaats, overwintering of rustplaats tijdens de trek. Lepelaars, purperreiger, kwak, … dat zijn allemaal soorten van dit gebied (die wij helaas niet zagen).
Orchideën, zouttolerante soorten, … jawel, je vindt ze rond dit “steppemeer”.

Familie gans

Grauwe gans in vlucht

Er zijn verschillende bezoeksplaatsen, wij bezochten het Illmitz-Hölle gedeelte, 3000ha groot. Grasland wordt opengehouden door begrazing met Prewalskiponys en warmbloedpaarden. Verder wordt aan hooien van hooilandjes gedaan, Rietoogst, en wijnteelt.

Met bus en trein is dit gebied zeer gemakkelijk te bereiken vanuit Wenen. Ideaal voor een dagtocht. Een verrekijker (swarovski!) verkrijg je aan het infocenter in ruil voor je pas en hup weg zijn wij!

Ewa twitcher Steph twitcht

Twee twitchertjes

droomhuisje

Ik vond er mijn droomhuis!

Alle fotos: LINKLINKLINK

Heute, vandaag nog maar eens een Nationaal Park getest. Het Neusiedlersee NP vlakbij de Hongaarse grens, een uurtje vanuit Wenen.

Met een goei 25°C voelt het al snel aan als de Camargue, en door de overvliegende Bruine kiekendieven, vinnige Rietzangers, vechtende Kievieten voel je je al snel in de wolken.

Nog meer wolken kreeg ik rond mijn hoofd wanneer ik het volgende in het riet zag:In het riet?

Wel wat dichter in het riet he!

te hoog!

Te hoog! Beetje naar beneden…

Boomkikker!

Een stoere Boomkikker dus (Hyla arborea*). Niet langer dan een dikke 2 cm. Een flashy groen luidruchtig knobbeltje in het riet.
Wat een fijn beestje!

*Veranderd. Iek, merci Gert en Pieterjan, ik las die naam het folderke van het NP.

Paasverlof is erop uit trekken om wat van je gastland te zien.

20090419ss_9881

Gister ging  ik met Rebecca (USA, Austria) naar het Nationaal Park Thayatal. Dit is het kleinste NP van Oostenrijk.
Het ligt op een uurtje treinen uit Wenen, vlakbij de Tsjechische grens. Met zijn 10 jaar NP is het zeker een jong nationaal park, maar het kreeg zijn waarde dankzij het Ijzeren gordijn dat de betreding door mensen verhinderde.

In dit park zagen we een Zwarte ooievaar en een heleboel voorjaarsbloeiers die met oud bos in een vallei geassocieerd zijn (Daslook, Speenkruid, Peperboompje, Kleine maagdenpalm, Smeerwortel…).

De dag had een murphy-tintje gezien we eerst bestolen werden in het weense station Floridsdorf. Een of andere klojo tsjoepte 10euro uit Rebeccas handen. Ondanks onze wilde achtervolging kon hij toch ontsnappen.
Later aangekomen in Retz kwam de bus niet af. Dus hebben we gebruik gemaakt van de vriendelijke oostenrijkers die wel eens een lifter meenemen.

FOTOS: http://picasaweb.google.com/stephysgaap/NP_Thayatal#

De laatste 5 dagen had ik bezoek van mijn Fré. Steph speelde een overtuigde citytourguide en we snoven veel cultuur (en varia) op: Schönbrunn, lipizzaner Hofburg, Stephansdom, Wienerwald, Technisch museum, Weense parkjes in de zon, Wien Museum Karlsplatz (NY city fotografie expositie),…

Vrijdagavond hielden we een Poolse avond, met als chef koks: Ewa en Emilia! We aten iets met boekweit (heerlijk graantje) en als dessert maakte Emilia een Stefanka-taart. (koekjes, chocolade… mmm)
Uiteraard was er ook Poolse Wodka! (met Honingsmaak)

Emilia werkt aan het dessert (Stefankataart) en Ewa aan het hoofdgerecht

Fré was dapper tussen al die meiden.

Christine, Amanda, Emilia, Ewa, Stephanie, Allyson, Eva en Fré (fotograaf)

Leve de impulsieve momenten!
Eerst in een gekke bui beslist om te gaan boarden in Innsbruck (fotos enzo later). En nu zoëven naar een concertje geweest van een Australische band: ESKIMO JOE. Dat alles in de Chelsea.
Fijne rockband, tikje DEUS-gevoel, tikkeltje punk. En het fijnste vanal: Ik heb hun plectrum!!!
Ik wou eerst hun handtekeningen, maar gezien ik geen papier had, gaf de gitarist me een getekend plectrum. Coolness!!

Plectrum van Eskimo JOE