You are currently browsing the tag archive for the ‘imkerij’ tag.

Hoe begon het?
In Oostenrijk was de imkerkriebel begonnen. Ik volgde een zeer interessante theoriecursus over de bijenkunde. Hoewel er met dat Oostenrijkse Duits redelijk wat informatie de mist is ingegaan, hield ik er een honingzoete honger aan over. Heel toevallig
vond ik dat de Gentse imkers een imkercursus voor beginners inrichtten => Inschrijven zonder nadenken!!

Tijdens die cursus, die nu trouwens nog verder gaat met de praktische kant, leerde ik heel wat bij en belangrijkst van al: mijn goesting tot imkeren ging niet over. Die goesting werd echter nog erger. Wat is er mooier van hobby om voor bijtjes te zorgen die je omgeving bestuiven en misschien wel voor iets zoets kunnen zorgen? Verder ontdekte ik dat imkeren in mijn roots zit. Mijn reeds overleden grootvader had vroeger een dozijn kasten in zijn serres staan om de aardbeien te bestuiven. Mooi mooi mooi!

Een bijenhal

De papa timmerde een mooie bijenhal voor een 3tal kasten

Goed, hier thuis werd een stekje gezocht voor mijn toekomstige bijenvolk. Je moet namelijk opletten met de buren, eventuele passagewegen enzoverder. Niet dat ze zo’n groot gevaar zijn hoor, maar je wil toch liever geen bijen vlak aan het zwembad van de buren… Ik koos voor een plekje in de haagkant tussen onze twee paardeweides. Het deel voor de kast is intussen omgevormd tot bloemenweide waar de shetlandpony’s geen toegang tot hebben. Dit omvormen hield in dat de papa zich volledig kon uitleven in het boeren. Hij kon eindelijk zijn Simar bovenhalen, een ploeg waar je achter moet lopen en waardoor je bijna vergast van de rook. Zwaar labeur!

Hierna werd het bloemenmengsel (Brandenburger) mooi verdeeld en bedekt met aarde.

Hopelijk komen er veel bloemekes te staan! In Juni post ik nog wel een foto als het lukt.

De bijenweide
Is mijn omgeving wel bloemrijk genoeg om mijn bijenvolk voldoende eten te kunnen verschaffen? Dat is een heel belangrijke vraag die een imker zich moet stellen alvoor te beginnen. Ons platteland wordt helaas leger en eentoniger. Eindeloze velden mais, tonnen pesticiden en klaverloze weides betekenen de dood voor bijen! Gelukkig woon ik in een bosrijk gebied waar er ook veel bloemrijke tuinen te vinden zijn.
Honingbijen bezoeken planten binnen een straal van 3 km van de kast. Ik ging op zoek naar mogelijk voedzame planten in de directe omgeving. Jawel ik vond ze! Mannelijke boswilg (!!!reuzebelangrijk) bij de buren en in de velden, skimmia aan de keuken, linde, kastanje, kersen… Yes, ik heb een bijenweide!

De verhuis
Het volgende onderdeel was de aanschaf van een gezond bijenvolk. Via de lesgevers van de imkercursus vond ik een kast met volk in Melle. Het is een sterk carnica (bijenras) volkje dat de winter goed doorkwam. Het verplaatsen van bijen doe je best in de avond of in de vroege ochtend want dan zitten kwasi alle bijen in de kast. Als je ze op de middag zou gaan vervoeren mis je de helft van je werksters die aan het werk zijn!
De vroegere eigenares van mijn bijen deed ze weg omdat ze sinds kort last kreeg met de buren. Ze vond het ook niet eenvoudig meer om de bijen te houden na het overlijden van haar man. De imkerij is trouwens letterlijk een uitstervend beroep omdat de gemiddelde leeftijd ergens rond de 70 zit ofzo. Nochtans zien de imkerbonden de toekomst terug rooskleuriger door het startende enthousiasme van jonge mensen (rond de 30j)!

Voorzichtig werd de kast dichtgebonden met spanbanden en vervolgens in een kruiwagen verplaatst tot aan de aanhangwagen.

En voila! Het bijenvolk is geïnstalleerd. De vorige eigenaresse was zeer triest om haar laatste volkje te zien vertrekken. Ik beloofde haar dat ik ze goed zal verzorgen. Het imkeravontuur is begonnen!